Project MARCH XI, een multidisciplinair studententeam van de TU Delft, heeft het nieuwe ontwerp van zijn exoskelet gepresenteerd. Het team wil dit jaar aantonen dat iemand met een dwarslaesie zelfstandig door een museumzaal kan bewegen, met de handen vrij en zonder krukken, en kunst kan bekijken op de hoogte waarop het bedoeld is om bekeken te worden. De eindpresentatie staat gepland voor juli 2026.
Waar het vorige team zich richtte op zelfgebalanceerd staan, verschuift de focus dit jaar naar lopen. Dat is aanzienlijk ingewikkelder. Chief Engineer Koen Walet legt uit dat lopen van nature inherent instabiel is: mensen bevinden zich voortdurend in een gecontroleerde val die telkens wordt gecorrigeerd. Een exoskelet van circa 45 kilo moet met een persoon erin reageren op steeds wisselende omstandigheden, waarbij elke piloot het systeem anders beinvloedt. Het software-algoritme dat het team daarvoor implementeert, wordt voor het eerst ter wereld in deze specifieke context toegepast.
Om het exoskelet nauwkeuriger aan te sturen ontwikkelden de studenten nieuwe eigen elektronicaboards met een nieuwe chip. De lineaire actuatoren en het frameonderdeel rond de enkel zijn volledig opnieuw ontworpen, wat het bewegingsbereik van de enkel met twintig procent heeft vergroot en beter laat aansluiten bij het natuurlijke bewegingsbereik van de drager. Ook de praktische toegankelijkheid is verbeterd. Waar voorheen drie tot vier mensen nodig waren om het skelet om de piloot te tillen en vast te maken, volstaat in het nieuwe ontwerp maximaal een begeleider die het exoskelet van opzij aanbrengt.
Het team onderzoekt daarnaast de mogelijkheid om het exoskelet te bedienen via elektro-encefalografie, kortweg EEG. Met een EEG-cap op zou de piloot door simpelweg te denken aan lopen het systeem in beweging kunnen zetten, na een ingebouwde veiligheidsmarge. Dit onderdeel bevindt zich nog in de onderzoeksfase en maakt geen deel uit van de definitieve eindpresentatie in juli.
De keuze voor een museumomgeving als demonstratiecontext is inhoudelijk gemotiveerd. Operations Manager Roos Plaum omschrijft het doel als het zo zelfstandig mogelijk beleven van de volledige museumervaring, van het aan- en uittrekken van het exoskelet tot het bewegen door de zaal en het bekijken van kunst en het voeren van gesprekken met andere bezoekers. Het project betrekt ervaringsdeskundige Daan van der Heyden als co-designer bij de ontwikkeling van het ontwerp.
Project MARCH bestaat al meerdere jaren en heeft zich ontwikkeld tot een van de bekendste Dream Teams van de TU Delft, waarbij elk cohort van 26 studenten in een jaar fulltime aan een nieuwe versie van het exoskelet werkt. De aanpak combineert ingenieursonderwijs met maatschappelijke relevantie en laat zien hoe academische omgevingen ruimte kunnen bieden voor risicovolle technologische ontwikkeling die commerciele partijen vooralsnog mijden. Of het zelfgebalanceerd lopen zonder krukken in juli daadwerkelijk lukt, is onzeker, maar de combinatie van nieuwe software, aangepaste hardware en verbeterd aangemak maakt het ontwerp tot een serieuze stap voorwaarts in exoskeletonderzoek.
Blijf op de hoogte van vakinformatie, nieuws en ontwikkelingen binnen de robotica en kunstmatige intelligentie via onze digitale nieuwsbrief. Meld je gratis aan en ontvang deze elke maand in je mailbox!
